18/11/2008 - sonbahar,yalnızlık

 geldi yine, zaten hangi yıl aksatmıştı ki, hangi sene gelmemezlik yapmıştı ki. özlemimin doruk noktasında, takatimin tükendiği yerde başladı titreten, türyleri diken diken eden, insana kendini hissettiren rüzgarının sararmış yaprakları dökmesiyle.

 yine unutmamış en sevdiğim şeyi, her sene olduğu gibi yine getirmiş hediyesini:yağmur taneleri. sarı güzelliğin arasından dalıp dalıp geçme vakti, saatlerce yürüyüp durduğunda neler düşündüğünü hatırlayamama vakti. çok özledim lan...

 ne minübüs,ne ücretsiz ring,ne otostop. alacakaranlık vakti sis çökmüşken beytepeye. kaptırıp yokuştan köprüye doğru,seyrine dalıp manzaranın en çökük halimle. onu hissederken,onunda beni hissettiğini bilerek,bana en çok değer veren varlığın içimde olduğunun farkına varmanın verdiği keyifle... birlikteyim yine onunla:ey yalnızlık. niye uzak durdun bunca gün benden, neden onu bekledin söyle, neden sonbahar?